Brainstormen werkt niet

Er is onlangs een interessant artikel verschenen in de New Yorker. Het gaat over de oude reclame man Alex Osborn, die in de jaren veertig van de vorige eeuw op zijn reclamebureau aan Madison Avenue het fenomeen brainstorm bedacht.  In het hoofdstuk “How to Organize a Squad to Create Ideas” beschreef hij het volgende: “When a group works together, the members should engage in a ‘brainstorm’, which means using the brain to storm a creative problem—and doing so in commando fashion, with each stormer attacking the same objective.”

Maar auteur J van de New Yorker is het daar niet mee eens. Hij refereert aan een onderzoek van de Yale University waarin groepen studenten in een brainstormsessie ingewikkelde problemen kregen om op te lossen. De controle groep – verschillende studenten die alleen dezelfde problemen kregen voorgeschoteld – kwam met gemiddeld meer en betere oplossingen. Leer er meer over in het artikel.

Ik gebruik zelf een andere brainstormtechniek. Een techniek die voorkomt dat de brainstorm vooral een gesprek is tussen de  meest extraverte deelnemers aan een groep. Alle deelnemers verzinnen zelfstandig ideeën of oplossingen voor een probleem. Ze presenteren hun bevindingen aan de groep, zonder dat er ruimte is voor vragen, opmerkingen of andere onderbrekingen. Daarna is er pauze. Denk aan een lunch of beter nog het einde van de dag (er een nachtje over slapen, dus). In de tweede fase van de brainstorm praat de groep gezamenlijk over alle ideeën die zijn langsgeweest.