recensie: Vega

Ah, dacht ik. Echt iets voor mij: het nieuwe blad Vega. Ik ben een flexitariër en een kritische consument als het op cosmetica en mode aankomt. Huppelen naar de kiosk dus.

Wat ik goed vind aan het blad is het bladritme. Er wordt een duidelijk onderscheid gemaakt in lange leesverhalen en pagina’s die je makkelijk kunt scannen. Dit wordt nog een versterkt door een katern, gedrukt op ander papier, waar geen illustraties staan en inhoudelijk echt de diepte in wordt gedoken.

Vleeseters
Die inhoud brengt veel vegetariërs voor het voetlicht. Vooral bekende televisiepersoonlijkheden, modeontwerper en actrices. Ze vertellen over hun motivaties, intenties en ambities. Genoeg invalshoeken om herhaling te voorkomen, maar de optelsom van al hun boodschappen krijgt halverwege het blad wel iets prekerigs. Gelukkig is er opeens een artikel met ‘gewone’ mensen, die vertellen waarom ze na jaren vega weer vlees zijn gaan eten. Dat maakt veel goed.

Onscherp
Wat ik minder vind aan het blad is dat sommige pagina’s rommelig zijn opgemaakt. Juist voor een scannende lezer is het niet altijd even duidelijk welke foto bij welk stukje hoort. Ook zijn sommige foto’s onscherp. Jammer, als ze wel paginagroot worden afgedrukt.

Gidsfunctie
Echt jammer vind ik de keuze dat de inhoud plaats moet maken voor het praktische. Ik zoek in een lifestyle blad dat vooral om intentie draait ook de gidsfunctie. Ja: er staan pagina’s in met verantwoorde mode en cosmetica, die vrij van mensen- en dierenleed zijn vervaardigd. Maar ik moet het doen met slechts drie recepten, die vanwege hun herkomst uit ’s lands beroemdste keukens, nu eenmaal niet op een doorsnee donderdag zijn te maken.

Recensie: door Carolien Vader